มูลค่าการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ โภชนาการและภาวะความมั่นคงทางอาหารในพื้นที่
ตำบลโละจูด อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส

ในช่วงที่มีการระบาดของไวรัสโควิด สายพันธุ์ 2019 ส่งผลให้การค้าตามแนวชายแดนไทย – มาเลเซีย ในจังหวัดนราธิวาส การทำมาหากิน และอาชีพของชุมชนในพื้นที่รอบเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลาบาลา ที่ส่วนใหญ่ทำอาชีพรับจ้าง ดำเนินไปอย่างยากลำบาก และส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตและปากท้องของคนในพื้นที่ ซึ่งส่งผลต่อภาวะความมั่นคงทางอาหาร การเข้าถึงอาหาร เสถียรภาพ ความเพียงพอ และภาวะทางโภชนาการของชุมชน ทำให้การเก็บผลผลิตหรือทรัพยากรจากป่า ทั้งจากดิน จากน้ำ จากป่า มีการใช้ประโยชน์กันมากขึ้น

         การประเมินมูลค่าการใช้ประโยชน์ของ ของป่าในพื้นที่ป่า เพื่อได้ข้อมูลที่ใช้ประกอบการตัดสินใจในการวางแผนการจัดการหรือใช้ประโยชน์ทรัพยากรป่าไม้ให้มีประสิทธิภาพและเป็นแนวทางในการช่วยให้ชุมชนอยู่ร่วมกันกับป่าได้อย่างยั่งยืน โดยอาศัยกลไกการมีส่วนร่วมของชุมชนในการวางแผนการใช้ประโยชน์และเก็บผลผลิตจากป่าร่วมกันกับเจ้าหน้าที่หรือผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ในทุกมิติและบริบทของชุมชน

         ในพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลโละจูด อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส มีพื้นที่ติดกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลาบาลาและป่าชุมชนของแต่ละหมู่บ้าน ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์ของผลผลิตจากป่า และมีการเก็บผลผลิตทั้งที่ไม่ใช่เนื้อไม้ หรือเนื้อไม้ เป็นเวลานานและมีปริมาณในแต่ละปีไม่เท่ากัน และจากการรายงานในขั้นต้นพบว่า มีการใช้เวลามากขึ้น และระยะทางที่ไกลขึ้นจากอดีตในการเก็บของป่า (อัสมีลี อับดุลรอแม และคณะ. 2563) การบริหารจัดการการใช้ประโยชน์ทรัพยากรจึงมีความจำเป็นในการวางแผนการเก็บผลผลิตจากป่าเพื่อลดต้นทุนเวลาของชุมชนและความยั่งยืนในการใช้ประโยชน์ทรัพยากรธรรมชาติ และปริมาณที่เหมาะสมในการเก็บผลผลิตจากป่า ควบคู่ไปกับการประเมินคุณค่าทางโภชนาการของพืชอาหารจากป่า และนำเสนอข้อมูลปริมาณที่แนะนำในการบริโภคให้กับชุมชนเพื่อสุขภาวะที่ดีและเหมาะสมในระยะยาว และเป็นแนวทางในการสร้างความมั่นคงทางอาหารในพื้นที่ต่อไป โดยการจัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับชุมชนและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ เพื่อสร้างความตระหนักถึงมูลค่าทรัพยากรจากป่าและสิ่งแวดล้อมในชุมชนเพื่อหาแนวทางในการบริหารจัดการและการใช้ประโยชน์ทรัพยกรธรรมชาติอย่างยั่งยืนและมีส่วนร่วมของชุมชน