การจัดการการสื่อสารดิจิทัลของพรรคการเมืองสมัยใหม่ เพื่อส่งเสริมระบอบประชาธิปไตยในประเทศไทย

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการระบบการสื่อสารดิจิทัลของพรรคการเมืองสมัยใหม่ 2) ศึกษากระบวนการพัฒนาการจัดการการสื่อสารดิจิทัลของพรรคการเมืองสมัยใหม่ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนา นโยบายและแผนการจัดการการสื ่อสารดิจิทัลของพรรคการเมืองสมัยใหม่ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมเชิงอธิบาย โดยการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ ่มตัวอย่าง 2 กลุ ่ม ได้แก่ 1) ประชาชนชาวไทยอายุ 18 ปีขึ ้นไป 2) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 196 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม และการวิเคราะห์ข้อมูล ใช้สถิติเชิงพรรณนา การวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู ้ที ่เกี ่ยวข้องโดยตรงกับการสื ่อสารดิจิทัลทางการเมือง รวมทั ้งสิ ้น 18 คน เครื ่องมือที ่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ การวิเคราะห์เชิงเนื ้อหา ผลการศึกษาพบว่า พรรคการเมืองสมัยใหม่มีความต้องการระบบการสื ่อสารดิจิทัลที ่ชัดเจน และเป็นระบบ โดยระบบที่มีความสำคัญในระดับสูงสุด 3 อันดับแรก ได้แก่ ระบบการเผยแพร่ข่าวสารสู่สาธารณะ (𝑥̅ = 4.15) ซึ่งควรเน้นการนำเสนอข้อมูลที่ครบถ้วน ชัดเจน เข้าถึงได้ง่าย และทันต่อสถานการณ์ ระบบการจัดทำ นโยบายแบบมีส่วนร่วม (𝑥̅ = 4.10) ที ่เปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในทุกขั ้นตอนของกระบวนการนโยบาย และระบบการจัดการการสื่อสารแบรนด์พรรคการเมือง (𝑥̅ = 4.05) ซึ่งมุ่งสร้างภาพลักษณ์และความเข้าใจร่วมกัน ของพรรคอย่างเป็นเอกภาพ นอกจากนี ้ กระบวนการพัฒนาการสื ่อสารดิจิทัล ประกอบด้วย 4 ขั ้นตอน ได้แก่ การกำหนดข้อกำหนดงาน การออกแบบระบบ การจัดทำต้นแบบ และการประเมินผลและปรับปรุง ซึ่งต้องดำเนินการ อย่างต่อเนื ่องและเป็นระบบ แนวทางการพัฒนานโยบายและแผนการสื ่อสารดิจิทัลควรมุ ่งสร้างระบบที ่เปิดกว้าง โปร่งใส และมีส่วนร่วม