การเสริมสร้างความสามารถชุมชนประมงอ่าวระยองในการจัดการมลพิษและทรัพยากรทะเล

อ่าวระยองเผชิญการเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศทางทะเลอย่างมีนัยสำคัญ ส่งผลให้ปริมาณสัตว์น้ำลดลง และได้รับผลกระทบจากมลพิษ เช่น น้ำมันรั่วและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบเฝ้าระวังและจัดการทรัพยากรทางทะเลโดยบูรณาการข้อมูลจากชุมชน เทคโนโลยีวิทยาศาสตร์ และภูมิปัญญาท้องถิ่น วิธีการวิจัยประกอบด้วยการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณเกี่ยวกับการจับสัตว์น้ำ ชนิดพันธุ์ ความผิดปกติ การเปลี่ยนถิ่นที่อยู่ และปริมาณการผลิตกะปิเคอย ใช้แผนที่ความลึกของน้ำ (bathymetry) และแผนที่การกระจายตัวของเคอย ตลอดจนประยุกต์ใช้ระบบ IoT ตรวจวัดคุณภาพน้ำ พร้อมทั้งใช้แบบจำลองพลวัตประชากร (dynamic population model) จำลองพฤติกรรมประชากรเคอยภายใต้ 4 สถานการณ์ ได้แก่ สภาวะปกติ น้ำมันรั่ว การประมงเกินขนาด และภูมิอากาศสุดขั้ว (climate shock) ผลการศึกษาพบว่า ในสถานการณ์น้ำมันรั่วจะทำให้ประชากรเคอยลดลงอย่างรวดเร็ว และฟื้นตัวยาก ต่างจากสถานการณ์ปกติที่มีความเสถียรกว่า ข้อเสนอแนะจากการศึกษาคือการสนับสนุนการจัดตั้งเครือข่ายเฝ้าระวังทรัพยากรและการจัดการร่วม (co-management) ระหว่างชุมชนกับรัฐ และการประยุกต์ใช้ทฤษฎีความโกลาหล (Chaos Theory) ในการวิเคราะห์จุดเปลี่ยนของระบบเพื่อออกแบบแผนรับมือที่ยืดหยุ่น