ลมหายใจที่มองไม่เห็น

การเดินทางผ่านผลงานศิลปะร่วมสมัยที่สำรวจผลกระทบของมลพิษทางอากาศ โดยเฉพาะฝุ่น PM 2.5 ต่อวิถีชีวิตของผู้คนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผลงานข้าพเจ้านี้ชี้ให้เห็นถึงความเปราะบางของมนุษย์ในบริบทของเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ป่าไม้ที่ลดลง และอากาศที่เปลี่ยนสี กลายเป็นภัยเงียบที่ค่อยๆ กัดกินร่างกาย จิตใจ และวัฒนธรรมดั้งเดิม ข้าพเจ้านำเสนอผลงานจิตรกรรมผสม ที่สื่อถึง “อากาศเป็นพิษ” ในมุมมองเฉพาะตัว ทั้งในรูปของความอึดอัด ความเงียบงัน ความตึงเครียด หรือแม้กระทั่งความชาชินของผู้คนที่ต้องอยู่กับฝุ่นเป็นเรื่องปกติ ผลงานชุดนี้  ไม่ได้เพียงแต่ถามว่า "เราหายใจอะไรเข้าไป" แต่ยังถามต่อไปว่า “เรายังเหลืออะไรอยู่ในวิถีชีวิตดั้งเดิม เมื่ออากาศไม่ใช่ของฟรีอีกต่อไป