ผลการสะท้อนคิดของนักศึกษาต่อการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการทักษะการสื่อสารภาษาไทย สังคมศาสตร์ และทักษะการเรียนรู้และการแก้ปัญหา

การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสะท้อนคิดของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาต่อ การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการระหว่างทักษะการสื่อสารภาษาไทย สังคมศาสตร์ และทักษะการเรียนรู้และ การแก้ปัญหา โดยเก็บข้อมูลจากบันทึกการสะท้อนคิดของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานวัตกรรมบริการ ดิจิทัล คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จำนวน 30 คน และวิเคราะห์ ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่านักศึกษามีทัศนคติเชิงบวกต่อการเรียนรู้แบบบูรณาการ โดยเห็นว่าช่วยลดความซับซ้อนของเนื้อหา ลดภาระงานซ้ำซ้อน ส่งเสริมการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง เพิ่มความสามารถในการประยุกต์ใช้ความรู้ และพัฒนาทักษะการทำงานกลุ่ม อย่างไรก็ตาม พบข้อจำกัด ได้แก่ ความสับสนจากเกณฑ์การประเมินที่แตกต่างกันของอาจารย์ งานที่ได้รับไม่เหมาะสมกับกลุ่มที่มีสมาชิกจำนวน น้อย และเวลาที่จำกัดสำหรับการให้คำปรึกษา การศึกษานี้สะท้อนศักยภาพของการเรียนรู้แบบบูรณาการใน การส่งเสริมทักษะองค์รวมของนักศึกษา แต่ยังจำเป็นต้องปรับปรุงกระบวนการบริหารจัดการและ การประเมินผล เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้