การประยุกต์ใช้น้ำพลาสมาและก๊าซโอโซนเพื่อเพิ่มคุณภาพของผลสับปะรดหลังการเก็บเกี่ยว

โรคเน่าและการเสื่อมสภาพหลังการเก็บเกี่ยวเป็นข้อจำกัดที่สำคัญในการเก็บรักษาและการส่งออกผลสับปะรด (Ananas comosus) ซึ่งทำให้คุณภาพลดลงและส่งผลกระทบทางเศรษฐกิจ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิภาพของน้ำพลาสมาที่ระยะเวลาการแช่ต่างกัน และการประยุกต์ใช้น้ำพลาสมาร่วมกับการรมก๊าซโอโซนในการควบคุมโรคเน่าและการเสื่อมสภาพของผลสับปะรด นำผลสับปะรดมาแช่ในน้ำพลาสมา นาน 0 (ชุดควบคุม), 5, 10, 15 และ 20 นาที จากนั้นเก็บรักษาที่ 13°C และความชื้นสัมพัทธ์ 95% เป็นเวลา 25 วัน และทำประเมินการเกิดโรค ความรุนแรงของโรค การสูญเสียน้ำหนัก และการเปลี่ยนแปลงของสีเปลือก ผลการทดลองพบว่า การแช่ PAW สามารถลดการเกิดโรคและและความรุนแรงของโรคในระหว่างการเก็บรักษาได้อย่างมีนัยสำคัญ โดยไม่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของสีเปลือก อย่างไรก็ตาม การแช่ PAW นาน 20 นาที ร่วมกับการรมโอโซนที่ความเข้มข้น 325–350 ppm เป็นเวลา 1 ชั่วโมง สามารถลดการเกิดโรคและความรุนแรงของโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดการสูญเสียน้ำหนักในระยะแรกของการเก็บรักษา และชะลอความเสื่อมสภาพโดยคงสภาพสีของเปลือกไว้ได้ดีกว่าชุดควบคุม ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของการใช้ PAW ร่วมกับการรมโอโซนเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาและรักษาคุณภาพของผลสับปะรดหลังการเก็บเกี่ยว